Θέση στάθμευσης ΑμεΑ πάνω στη διάβαση πεζών; Ποιος ενέκρινε αυτή τη χωροθέτηση;

Γράφει ο Λάμπρος Λαμπρόπουλος

Όταν η προσβασιμότητα γίνεται άλλοθι για την προχειρότητα, τότε κάτι δεν πάει καλά με τον σχεδιασμό της πόλης.

Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε γεννά σοβαρά ερωτήματα για τη χωροθέτηση θέσης στάθμευσης ΑμεΑ πάνω σε διάβαση πεζών.

Ένα σημείο που θα έπρεπε να εξασφαλίζει την ασφαλή διέλευση των πολιτών φαίνεται να βρίσκεται πάνω σε χώρο στάθμευσης οχήματος.

Το ερώτημα είναι απλό και συγκεκριμένο.

Ποιος σχεδίασε, ποιος ενέκρινε και ποιος έλεγξε τη συγκεκριμένη διαμόρφωση;

Η Δημοτική Αστυνομία - η καλά οργανωμένη - που δεν σηκώνει μύγα στο μπλοκάκι της ... ΤΙ ΚΑΝΕΙ ????

Η Σπάρτη δεν είναι μόνο γύρω από την πλατεία , αν υπάρχει πρόβλημα  μετακίνησης των οργάνων της Δημοτικής Αστυνομίας εκτός πλατείας ας τους πάρουμε ποδήλατα η μηχανάκια να κυκλοφορούν.

Ας δούμε όμως τι προβλέπει ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας;

Το άρθρο 38 του Ν. 5209/2025, του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ορίζει ότι απαγορεύεται η στάση και η στάθμευση οχημάτων επάνω σε διάβαση πεζών ή ποδηλατιστών, καθώς και σε απόσταση μικρότερη των πέντε (5) μέτρων εκατέρωθεν αυτής.

Η απαγόρευση αυτή δεν εξαφανίζεται επειδή μια θέση προορίζεται για άτομα με αναπηρία.

Η ανάγκη εξυπηρέτησης των ΑμεΑ είναι αυτονόητη και επιβεβλημένη, αλλά η χωροθέτηση πρέπει να γίνεται με τρόπο που να σέβεται και τους κανόνες οδικής ασφάλειας.

Επομένως, εάν η συγκεκριμένη θέση βρίσκεται πράγματι εντός της απαγορευμένης απόστασης, τίθεται ζήτημα συμμόρφωσης με τον ΚΟΚ, το οποίο οφείλει να εξεταστεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Προσβασιμότητα δεν σημαίνει απλώς μια πινακίδα

Μια θέση ΑμεΑ δεν αρκεί να έχει τοποθετημένη την αντίστοιχη πινακίδα. Πρέπει να εντάσσεται σε έναν σωστό σχεδιασμό, να εξυπηρετεί πραγματικά τον χρήστη και να διασφαλίζει ασφαλή πρόσβαση από και προς το πεζοδρόμιο.

Οι πεζοί, οι γονείς με καροτσάκια, οι ηλικιωμένοι, οι άνθρωποι με κινητικές δυσκολίες και οι χρήστες αναπηρικών αμαξιδίων έχουν δικαίωμα να κινούνται χωρίς εμπόδια και χωρίς να αναγκάζονται να εκτίθενται σε κίνδυνο.

Η προσβασιμότητα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια τυπική διοικητική υποχρέωση. Απαιτεί ουσιαστική μελέτη, σωστή εφαρμογή και έλεγχο στην πράξη.

Τα ερωτήματα προς τον Δήμο και τις αρμόδιες αρχές

Με αφορμή την εικόνα, ζητούνται συγκεκριμένες απαντήσεις:

• Υπάρχει εγκεκριμένη κυκλοφοριακή μελέτη για τη συγκεκριμένη θέση στάθμευσης ΑμεΑ;
• Ποια υπηρεσία ή ποιο αρμόδιο όργανο ενέκρινε τη χωροθέτησή της;
• Έχει ελεγχθεί η απόσταση της θέσης από τη διάβαση πεζών, σύμφωνα με το άρθρο 38 του ΚΟΚ;
• Εξασφαλίζεται ανεμπόδιστη και ασφαλής διέλευση των πεζών και των ατόμων με αναπηρία;
• Εάν διαπιστωθεί παράβαση, θα γίνει άμεσα επανεξέταση και διόρθωση της διαμόρφωσης;

Η ασφάλεια των πεζών δεν είναι λεπτομέρεια

Δεν αμφισβητείται η ανάγκη δημιουργίας θέσεων στάθμευσης ΑμεΑ. Αντίθετα, ακριβώς επειδή η ανάγκη αυτή είναι τόσο σημαντική, οι σχετικές θέσεις πρέπει να χωροθετούνται με ιδιαίτερη προσοχή.

Η νομιμότητα μιας τέτοιας διαμόρφωσης δεν αποδεικνύεται από την ύπαρξη μιας πινακίδας. Αποδεικνύεται από τη συμμόρφωση με τη νομοθεσία, την εγκεκριμένη μελέτη και την πραγματική ασφάλεια που προσφέρει στον πολίτη.

Αν υπάρχει λάθος στη χωροθέτηση, πρέπει να διορθωθεί. Αν υπάρχει νόμιμη έγκριση, πρέπει να δημοσιοποιηθεί και να ελεγχθεί ως προς τη συμβατότητά της με τους ισχύοντες κανόνες.

Οι πολίτες δικαιούνται απαντήσεις. Και οι αρμόδιοι οφείλουν να δίνουν εξηγήσεις όταν μια δημόσια παρέμβαση γεννά εύλογα ερωτήματα για την ασφάλεια και την προσβασιμότητα.

Γιατί μια πόλη που σέβεται τα άτομα με αναπηρία δεν αρκείται στο να δημιουργεί θέσεις στάθμευσης.

Φροντίζει ώστε αυτές να είναι σωστά σχεδιασμένες, νόμιμες και πραγματικά προσβάσιμες.