Σερβιέτες: Η μεγάλη «κοινωνική δικαιοσύνη» των 3 ευρώ τον χρόνο!

Όταν μια φορολογική μείωση παρουσιάζεται ως κοινωνική πολιτική, αλλά η πραγματική ελάφρυνση για τη γυναίκα είναι σχεδόν συμβολική.

Η ανακοίνωση έγινε με πανηγυρικούς τόνους... από την 1η Ιανουαρίου 2027 ο ΦΠΑ στα προϊόντα περιόδου, όπως οι σερβιέτες και τα ταμπόν, θα μειωθεί από το 24% στο 13%.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει την απόφαση ως μια κίνηση κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας των φύλων. Αναγνωρίζει, μάλιστα, ότι η περίοδος είναι μια βιολογική πραγματικότητα και ότι υπάρχουν κορίτσια και γυναίκες που δυσκολεύονται να αγοράσουν ακόμη και τα απαραίτητα προϊόντα υγιεινής.

Ας αφήσουμε όμως τις μεγάλες κουβέντες και ας κάνουμε μια απλή αριθμητική πράξη.

Πόσα χρήματα θα κερδίσει πραγματικά μια γυναίκα;

Ας πάρουμε ως παράδειγμα μια γυναίκα που ξοδεύει περίπου 35 ευρώ τον χρόνο για σερβιέτες.

Με τον σημερινό ΦΠΑ 24%, πληρώνει 35 ευρώ.

Με τον νέο ΦΠΑ 13%, εφόσον η μείωση περάσει ολόκληρη στην τελική τιμή, θα πληρώνει περίπου 31,90 ευρώ.

Το ετήσιο κέρδος της; Μόλις 3,10 ευρώ!

Ναι, καλά διαβάσατε. Τρία ευρώ και δέκα λεπτά τον χρόνο.

Αυτό είναι το οικονομικό όφελος μιας γυναίκας που δαπανά 35 ευρώ ετησίως για σερβιέτες.

Και εδώ γεννιούνται ορισμένα εύλογα ερωτήματα:

Είναι αυτά τα χρήματα ουσιαστική ανακούφιση για μια γυναίκα που δυσκολεύεται να καλύψει τις βασικές της ανάγκες;

Είναι κοινωνική πολιτική να εξοικονομεί μια γυναίκα 26 λεπτά τον μήνα;

Πόσο απέχει η επικοινωνιακή προβολή μιας τέτοιας απόφασης από την πραγματική οικονομική της επίδραση;

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η μείωση του ΦΠΑ είναι προς τη σωστή κατεύθυνση ως φορολογική αλλαγή. Το πρόβλημα βρίσκεται στην απόσταση ανάμεσα στην εξαγγελία και στο πραγματικό αποτέλεσμα.

Γιατί η περίοδος δεν είναι πολυτέλεια. Δεν είναι επιλογή. Δεν είναι ένα έξοδο που μπορεί μια γυναίκα να αποφύγει για να εξοικονομήσει χρήματα.

Είναι μια φυσιολογική βιολογική λειτουργία και τα προϊόντα περιόδου αποτελούν βασική ανάγκη.

Αν πραγματικά ο στόχος είναι να μην στερείται καμία γυναίκα τα απαραίτητα προϊόντα υγιεινής, τότε χρειάζονται πιο ουσιαστικές παρεμβάσεις.

Δωρεάν προϊόντα περιόδου για μαθήτριες, στήριξη των οικονομικά ευάλωτων γυναικών και μέτρα που θα διασφαλίζουν ότι η φορολογική μείωση θα φτάσει πράγματι στο ράφι.

Και κάτι ακόμη... η μείωση του ΦΠΑ δεν εγγυάται από μόνη της ότι οι εταιρείες και τα καταστήματα θα μειώσουν τις τιμές κατά ολόκληρο το ποσό της φορολογικής ελάφρυνσης.

Ας σταματήσουμε, λοιπόν, να βαφτίζουμε κάθε μικρή φορολογική αλλαγή μεγάλη κοινωνική κατάκτηση.

Γιατί όταν μιλάμε για την αξιοπρέπεια και τις βασικές ανάγκες εκατομμυρίων γυναικών, τα τρία ευρώ τον χρόνο δεν μπορούν να παρουσιάζονται ως λύση στο πρόβλημα.

Η κοινωνική δικαιοσύνη δεν μετριέται με πανηγυρικές ανακοινώσεις.

Μετριέται με το πραγματικό όφελος που φτάνει στην τσέπη και στην καθημερινότητα του πολίτη.

Τρία ευρώ τον χρόνο. Αυτή είναι η αριθμητική πίσω από τη μεγάλη εξαγγελία.