Ενώ η κατάσταση με τη σχολική στέγη είναι εκρηκτική (και) στο Δήμο Σπάρτης, η κυβέρνηση προχώρησε σε τροποποίηση της παραγράφου 12 του άρθρου 5 του Ν.1894/1990 περί σχολικής περιουσίας και λειτουργίας σχολείων ως εξής: 

Η ευθύνη και η αρμοδιότητα για επισκευές μεγάλης κλίμακας στο φέροντα οργανισμό, στις στέγες και στις εγκαταστάσεις των σχολικών κτιρίων ανήκει στους αντίστοιχους δήμους…Η παρούσα εφαρμόζεται αναλογικά και για τους δημοτικούς παιδικούς, βρεφικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς.

Οι περιφέρειες ως διάδοχοι των παλιών νομαρχιών δεν αναφέρονται πλέον στη διάταξη, βγάζοντας από το κάδρο της ευθύνης ένα ακόμα τμήμα του αστικού κράτους. Η πλήρης και αποκλειστική μεταφορά της ευθύνης στους δήμους βαθαίνει τη λογική της ανταποδοτικότητας, ενώ η πραγματικότητα των υποδομών και η υποχρηματοδότηση των δήμων αντικειμενικά θα οδηγήσουν σε πολλά μικρά και μεγάλα προδιαγεγραμμένα εγκλήματα κατά της ασφάλειας  και της σωματικής ακεραιότητας μαθητών και εκπαιδευτικών.

Μέσα σε ένα άσχετο νομοσχέδιο η κυβέρνηση κατέθεσε τροποποίηση άρθρου σύμφωνα με το οποίο διαγράφεται και η τελευταία τυπική υποχρέωση των Περιφερειών να συνδράμουν τους δήμους στη συντήρηση των σχολείων (και αναλόγως και των παιδικών σταθμών) “εφόσον αυτοί (οι δήμοι) δηλώσουν ότι αδυνατούν”.

Δεκαετίες τώρα οι κυβερνήσεις με τις πολιτικές που υλοποιούν κατακερμάτισαν την ευθύνη για τη σχολική στέγη:

- κατήργησαν τον μοναδικό κρατικό φορέα τον Οργανισμό Σχολικών Κτηρίων που είχε κεντρική ευθύνη μελέτης, επισκευής και κατασκευής νέων σχολικών μονάδων, μετατρέποντάς τον σε ανώνυμη εταιρεία, υποστελεχωμένη που προωθεί τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) στις δημόσιες υποδομές,

- απομείωσαν τα κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σε εξεφτελιστικό επίπεδο,

- επέβαλλαν τη λογική της αποκέντρωσης, με νόμους όπως ο Καλλικράτης, φέρνοντας πιο κοντά τη συντήρηση των σχολείων στην τοπική φορολόγηση και τη χορηγία,

- νομοθέτησαν τα μεγάλα τμήματα με 27-28 μαθητές,

- διαμόρφωσαν χρηματοδοτικά εργαλεία για τα σχολεία με επιλέξιμες δαπάνες που τροφοδοτούν επιχειρηματικά συμφέροντα με ενεργειακές αναβαθμίσεις σε αγνώστου στατικότητας κτήρια κοκ.

Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: κλείνουν σχολεία, πέφτουν σοβάδες, οι γονείς βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, υποβαθμίζεται ραγδαία η εκπαιδευτική διαδικασία με πρώτα των πρώτων στα θύματα τα διαδημοτικά σχολεία, τα σχολεία ειδικής αγωγής και τεχνικής εκπαίδευσης.

Αναρωτιόμαστε γιατί άραγε αυτή η πρεμούρα αλλαγής για την κατάργηση της όποιας πιθανότητας θα μπορούσε να κατευθύνει ένα τμήμα από τους προϋπολογισμούς των Περιφερειών στη δημόσια εκπαιδευτική υποδομή;  Η συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση είναι παραδοχή της πρόθεσης της κυβέρνησης και των συνοδοιπόρων της στα Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια να πάνε ακόμα πιο πέρα το έγκλημα με την εγκατάλειψη της σχολικής στέγης και να βαθύνει η ανταποδοτικότητα για τις επισκευές ως μονόδρομος.  

Δεν είναι τυχαίο το show που στήνεται δύο χρόνια τώρα για να χειροκροτούνται οι Τράπεζες που δίνουν λεφτά (ελάχιστο τμήμα της αχαλίνωτης κερδοφορίας τους) για την σχολική στέγη, βάζοντας και την ταμπέλα τους, εν είδη ιερών εικονισμάτων, στις σχολικές εισόδους. 

Έχοντας μπροστά μας το σχέδιο Κώδικα που θα επανακαθορίσει τις αρμοδιότητες, όπου οι ιθύνοντες (Υπουργοί, Περιφερειάρχες, Δήμαρχοι) θα κλείνουν σε όλες τις πτώσεις την ... Υπευθυνότητά τους, δηλώνουμε ρητά ότι ο μόνος μη υπεύθυνος για την κατάσταση της σχολικής στέγης είναι ο γονιός, ο μαθητής, ο εκπαιδευτικός και οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα. Αυτοί δηλαδή που έχουν γεμίσει το κρατικό ταμείο με υπερπλεονάσματα κι όμως ζουν χειρότερα από πριν. Όλες οι ευθύνες ανήκουν στις κυβερνήσεις, στους υπουργούς, στις περιφερειακές και δημοτικές αρχές  που αποφάσισαν και συνέβαλλαν να κλείνουν οι στρόφιγγες της κρατικής χρηματοδότησης για τις λαϊκές ανάγκες.

Ποιος τελικά θα συντηρεί τα σχολεία; τα τέλη των δημοτών, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί ή μήπως τα ευαγή ιδρύματα των τραπεζιτών; Ας αγγίξουμε κάποια στιγμή στο Δημοτικό Συμβούλιο, των ανούσιων κοκορομαχιών και της φθηνής πολιτικής συζήτησης (από ορισμένους), την ουσία των θεμάτων, να αναδείξουμε ευθύνες και αιτίες, να διεκδικήσουμε, να βάλουμε φρένο και να σχεδιάσουμε.

Απαιτούμε τώρα

• Να αποσυρθεί  η σχετική διάταξη
• Να καταρτιστεί ένα γενναίο πρόγραμμα αποκατάστασης και διεύρυνσης του δημόσιου σχολικού δικτύου από τον κρατικό προϋπολογισμό

Υ.Γ. Μην ξεχάσετε να κάνετε μια βόλτα με τον πρωθυπουργό και σε άλλους αρχαιολογικούς χώρους, όχι μόνο στο Μυστρά. Αλλά και σε γειτονιές, σε σχολεία (όχι ΕΠΑΛ ΚΑΙ 1Ο), σε αθλητικές εγκαταστάσεις, στο κέντρο, σε χωριά, σε χώρους δουλειάς,...έτσι για να νιώσει και ο ίδιος τιμή για την παρουσία του!

Αρφάνης Δημήτριος  (ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΥ ΣΠΑΡΤΗΣ)