Τα μανιατόπουλα στάθηκαν όρθια, αγέρωχα και αλύγιστα, κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες, και παρελάσουν με τέτοια υπερηφάνεια μπροστά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ανήμερα της Επανάσταση της 17ης Μαρτίου 1821.

Γράφει ο Λάμπρος Λαμπρόπουλος

Σε μια ημέρα με έντονο αέρα, κρύο και βροχή, εκεί όπου πολλοί θα λύγιζαν ή θα δίσταζαν ακόμα και οι γονείς να εκθέσουν τα παιδιά τους σε πραγματικά ακραίες καιρικές συνθήκες , τα παιδιά της Μάνης όμως απέδειξαν ότι το αίμα και η ιστορία αυτού του τόπου δεν γνωρίζουν από δυσκολίες.

Με βήμα σταθερό, βλέμμα καθαρό και ψυχή γεμάτη περηφάνια, τίμησαν όχι μόνο την ιστορική μνήμη αλλά και την ίδια την ταυτότητα της μανιάτικης γης.

Δεν ήταν απλώς μια παρέλαση.

Ήταν μια σιωπηλή αλλά εκκωφαντική δήλωση δύναμης και συνέχειας.

Ήταν η απόδειξη ότι η Μάνη δεν ξεχνά, δεν υποχωρεί και δεν συμβιβάζεται. 

Όπως τότε, έτσι και σήμερα, οι Μανιάτες στέκονται απέναντι σε κάθε δυσκολία με το ίδιο πείσμα και την ίδια αξιοπρέπεια.

Η εικόνα των μανιατόπουλων να παρελαύνουν κάτω από τη βροχή, χωρίς να χάνουν ούτε στιγμή τον ρυθμό και την πειθαρχία τους, ήταν από μόνη της ένα ζωντανό μάθημα ιστορίας. 

Θύμισε σε όλους ότι η ελευθερία δεν χαρίστηκε, αλλά κερδήθηκε με θυσίες, αντοχή και ατσάλινη θέληση.

Και αν κάτι μένει από αυτή τη στιγμή, είναι πως η νέα γενιά της Μάνης κρατά ψηλά τη σημαία των προγόνων της. 

Με την ίδια φωτιά στην καρδιά, με την ίδια αφοσίωση στις αξίες και στα ιδανικά, συνεχίζει να γράφει τη δική της σελίδα, αποδεικνύοντας ότι το μανιάτικο πνεύμα παραμένει ζωντανό, ακέραιο και ακατάβλητο στο πέρασμα του χρόνου.

Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους βλέποντας παιδάκια δημοτικού να προσπαθούν να περπατήσουμε κόντρα στους ανέμους και τη βροχή.