Η τοξικότητα στις δημοτικές συνεδριάσεις.

Όταν η αντιπαράθεση επισκιάζει την ουσία

Γράφει ο Λάμπρος Λαμπρόπουλος

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι ο θεσμός που βρίσκεται πιο κοντά στον πολίτη.

Είναι ο χώρος όπου οι αποφάσεις επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητα, την ποιότητα ζωής, την ανάπτυξη, τις υποδομές και το μέλλον κάθε τοπικής κοινωνίας. 

Για τον λόγο αυτό, ο ρόλος τόσο της δημοτικής αρχής όσο και της αντιπολίτευσης είναι καθοριστικός.

Τα τελευταία χρόνια, όμως, σε πολλούς δήμους παρατηρείται ένα φαινόμενο που προβληματίζει.

Η πολιτική αντιπαράθεση μετατρέπεται συχνά σε τοξική σύγκρουση. 

Οι προσωπικές επιθέσεις, οι χαρακτηρισμοί και οι ατελείωτες αντιδικίες καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο από τις ουσιαστικές προτάσεις και τον γόνιμο διάλογο.

Η αντιπολίτευση έχει χρέος να ασκεί αυστηρό έλεγχο στη δημοτική αρχή.

Να αναδεικνύει λάθη, να ζητά διαφάνεια, να καταθέτει εναλλακτικές προτάσεις και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των πολιτών. 

Από την άλλη πλευρά, η δημοτική αρχή οφείλει να ακούει την τεκμηριωμένη κριτική, να αναγνωρίζει τις παραλείψεις της και να επιδιώκει συναινέσεις όταν αυτό υπηρετεί το κοινό καλό.

Όταν όμως η πολιτική μετατρέπεται σε προσωπική αντιπαλότητα, όλοι χάνουν. 

Χάνει η δημοτική λειτουργία, χάνει η αξιοπιστία των θεσμών και, πάνω απ' όλα, χάνουν οι ίδιοι οι πολίτες που περιμένουν λύσεις και όχι ατελείωτες συγκρούσεις.

Η διαφωνία είναι αναγκαία στοιχείο της δημοκρατίας. 

Η τοξικότητα, όμως, δεν είναι. 

Μια δυναμική αντιπολίτευση δεν κρίνεται από την ένταση των καταγγελιών της, αλλά από την ποιότητα των προτάσεών της. 

Κια μια Δημοτική αρχή θα κριθεί από την διαχείριση των θεμάτων , την σοβαρότητα των συζητήσεων , την τεκμηριωμένη απάντηση επί των ερωτήσεων , τον σεβασμό των συναδέλφων της αντιπολίτευσης , αλλά πάνω απ΄ όλα για το έργο της και το όραμά της για την επόμενη ημέρα του Δήμου.