«Ασπρόμαυρα αστέρια»

Στης Τούμπας τα σκαλιά ακόμα φυσά,

μια κραυγή που δεν έσβησε ποτέ.

Μαύρο και άσπρο, καρδιά βαριά,

ονόματα γραμμένα στο χθες.

Δεν ήταν απλά Κυριακή,

ήταν πίστη, ήταν φωνή.

Κι ας φύγατε νωρίς απ’ το γήπεδο της ζωής,

δεν φύγατε απ’ την εξέδρα της ψυχής.

Ασπρόμαυρα αστέρια στον ουρανό,

τραγουδάμε για εσάς σιωπηλά.

Ο ΠΑΟΚ μια ζωή, κι εσείς εδώ,

σε κάθε σύνθημα, σε κάθε ματιά.

Στου Βαρδάρη τον άνεμο ακουμπά,

ένα «ΠΑΟΚ ολέ» που πονά.

Μα ο όρκος μένει, δεν λυγίζει,

η αγάπη δεν πεθαίνει, συνεχίζει.

Γιατί όποιος αγάπησε έτσι βαθιά,

δεν χάνεται, απλώς αλλάζει ουρανό.

Κι όταν η Τούμπα θα φωνάζει ξανά,

θα είστε μαζί μας, πρώτοι στο «εδώ».

Ασπρόμαυρα αστέρια στον ουρανό,

φρουροί μιας ιδέας, μιας καρδιάς.

ΠΑΟΚ παντού, κι εσείς οδηγός,

μέχρι να σμίξουμε ξανά.

Φίλαθλος

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ